Autor: Abdur-Rezzak bin Abdul-Muhsin el-‘Abbad el-Bedër

Burimi: Kitabu edh-Dhikri ued-Du’a, fq. 127

(Duaja 1)

إِنَّ لِلَّهِ مَا أَخَذَ، وَلَهُ مَا أَعْطَى، وَكُلٌّ عِنْدَهُ بِأَجَلٍ مُسَمًّى، فَلْتَصْبِرْ وَلْتَحْتَسِبْ

Inne lil-Lahi ma akhadha ue leHu ma e’ataa, ue kul-lun ‘indeHu bi-exhelin musem-ma, fel-tesbir uel-tehtesib

“Me të vërtetë e Allahut është ajo që Ai e merr, e Tij është ajo që e jep dhe çdo gjë që është tek Allahu ka një fund të caktuar. Prandaj, bëjë durim dhe shpreso shpërblim!” [1]

_______________________________

[1] Transmeton Usameh Ibn Zejd, radijAllahu anhuma, i cili thotë: “Njëra nga vajzat e Pejgamberit – sal-lAllahu alejhi ue sel-lem – dërgoi dikë te Pejgamberi që t’i thotë: “Djali im vdiq, kështu që eja te ne!” Ndërsa ai – sal-lAllahu alejhi ue sel-lem – e dërgoi atë person që t’i jepte selam nga ana e tij dhe t’i thotë: “Inne lil-Lahi ma akhadha…“ Transmeton el-Bukharij (1284), Muslim (923)

Përktheu: Servet Mata