Autor: Imam Ebu Abdullah Muhamed bin Ismail el-Bukhari (194-256 H)
Burimi: Sahihu i Bukharit, nr. i hadithit 3436.
Transmeton Ebu Hurejrah – radijAllahu ‘anhu – se Pejgamberi – sal-lAllahu ‘alejhi ue sel-lem – ka thënë:
عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ “ لَمْ يَتَكَلَّمْ فِي الْمَهْدِ إِلاَّ ثَلاَثَةٌ عِيسَى، وَكَانَ فِي بَنِي إِسْرَائِيلَ رَجُلٌ يُقَالُ لَهُ جُرَيْجٌ، كَانَ يُصَلِّي، فَجَاءَتْهُ أُمُّهُ فَدَعَتْهُ، فَقَالَ أُجِيبُهَا أَوْ أُصَلِّي. فَقَالَتِ اللَّهُمَّ لاَ تُمِتْهُ حَتَّى تُرِيَهُ وُجُوهَ الْمُومِسَاتِ. وَكَانَ جُرَيْجٌ فِي صَوْمَعَتِهِ، فَتَعَرَّضَتْ لَهُ امْرَأَةٌ وَكَلَّمَتْهُ فَأَبَى، فَأَتَتْ رَاعِيًا، فَأَمْكَنَتْهُ مِنْ نَفْسِهَا فَوَلَدَتْ غُلاَمًا، فَقَالَتْ مِنْ جُرَيْجٍ. فَأَتَوْهُ فَكَسَرُوا صَوْمَعَتَهُ، وَأَنْزَلُوهُ وَسَبُّوهُ، فَتَوَضَّأَ وَصَلَّى ثُمَّ أَتَى الْغُلاَمَ فَقَالَ مَنْ أَبُوكَ يَا غُلاَمُ قَالَ الرَّاعِي. قَالُوا نَبْنِي صَوْمَعَتَكَ مِنْ ذَهَبٍ. قَالَ لاَ إِلاَّ مِنْ طِينٍ. وَكَانَتِ امْرَأَةٌ تُرْضِعُ ابْنًا لَهَا مِنْ بَنِي إِسْرَائِيلَ، فَمَرَّ بِهَا رَجُلٌ رَاكِبٌ ذُو شَارَةٍ، فَقَالَتِ اللَّهُمَّ اجْعَلِ ابْنِي مِثْلَهُ. فَتَرَكَ ثَدْيَهَا، وَأَقْبَلَ عَلَى الرَّاكِبِ فَقَالَ اللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلْنِي مِثْلَهُ. ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَى ثَدْيِهَا يَمَصُّهُ ـ قَالَ أَبُو هُرَيْرَةَ كَأَنِّي أَنْظُرُ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم يَمَصُّ إِصْبَعَهُ ـ ثُمَّ مُرَّ بِأَمَةٍ فَقَالَتِ اللَّهُمَّ لاَ تَجْعَلِ ابْنِي مِثْلَ هَذِهِ. فَتَرَكَ ثَدْيَهَا فَقَالَ اللَّهُمَّ اجْعَلْنِي مِثْلَهَا. فَقَالَتْ لِمَ ذَاكَ فَقَالَ الرَّاكِبُ جَبَّارٌ مِنَ الْجَبَابِرَةِ، وَهَذِهِ الأَمَةُ يَقُولُونَ سَرَقْتِ زَنَيْتِ. وَلَمْ تَفْعَلْ ”.
“Nuk ka folur asnjë në djep përveç tre foshnjave:
(I pari): Isa alejhis-selam.
(I dyti): Ishte te Beni Israilët një burrë që quhej Xhurejxh. Ndërkohë që ishte duke u falur, i erdhi nëna e tij dhe e thërriti! Ai mendoi me vete: T’i përgjigjem asaj apo të vazhdoj namazin! (Zgjodhi ta vazhdojë namazin), atëherë nëna e tij tha: ‘O Allah, mos ia merr shpirtin derisa të shikojë fytyrat e lavireve!’
Përderisa Xhurejxhi ishte në vendin ku ai kryente adhurimet, aty i shkoi një grua dhe e ftoi atë për zina, por ai nuk pranoi! Pas kësaj, ajo shkoi tek një çoban dhe ra në shtrat me të. Si pasojë e kësaj, ajo lindi një fëmijë, dhe u tha njerëzve: ‘Ky (fëmijë) është i Xhurejxhit!’
Njerëzit shkuan tek ai, ia shkatërruan faltoren, e larguan prej saj dhe e shanë atë! Atëherë, ai mori abdes dhe u fal, pastaj shkoi tek foshnja dhe i tha: ‘O foshnjë! Kush është babai yt?’
Foshnja tha: ‘Bariu!’
Njerëzit, kur e dëgjuan këtë, thanë: ‘Do të ta ndërtojmë faltoren tënde prej floriri!’
Ai u tha: ‘Jo, e dua vetëm prej balte!’
(I treti): Ishte një grua prej Beni Israilëve që i jepte gji foshnjës së saj, dhe aty pranë kaloi një kalorës i pashëm. Kur e pa atë, ajo tha: ‘O Allah bëje birin tim si ky (kalorësi)!’
Atëherë, foshnja e lëshoi gjirin, u drejtua nga kalorësi dhe tha: ‘O Allah, mos më bëj si ai!’ Pastaj u kthye të thithte prapë gjirin e nënës.
Tha Ebu Hurejrah: ‘Sikur e shikoj Pejgamberin – sal-lAllahu alejhi ue sel-lem – duke e thithur gishtin e tij.’
Më pas, kur aty kaluan disa njerëz me një robëreshë, ajo tha: ‘O Allah, mos e bëj birin tim si kjo!’
Atëherë, foshnja e la gjirin e saj dhe tha: ‘O Allah, më bëj si ajo!’
Ndërkohë që e ëma e pyeti: ‘Përse the ashtu?!’
Ai i tha: ‘Kalorësi është gjakatar prej gjakatarëve, ndërsa robëresha akuzohet se ka vjedhur dhe ka bërë imoralitet, ndërsa ajo nuk i ka bërë këto!’”
Përktheu: Servet Mata